CİN ALAYI

Kırmızı gül yas gecesinde
Ateşini içine atıp
Dumanını gizleyerek
Kuru yaprağıyla güler
Mezarlıkta
Kızıl salınışta
Böldü parçaladı uykuyu

Kış uykusunda sözcükler
Deniz kabuklarında
Şiir çökmüş yüreğine acının
Uyanıktır şairsiz bahçe
Çiçeklerin vakitsiz kokmalarından

Göz indiremez demir kapaklarını
Umutsuz bakışa ceza bu
Bilimin dili var
Fikri yok bu derde
İlhamdır ses veren
Tutuşturan tül perdeyi

Yedi ışığı şiirin
Adım atsan sana geri döner
Dursan sesini yitirirsin
Düğün alayında cinlerin

Adana, 2007