EY YÜCELERE SALINMIŞ SEVİNÇ

Yeşil bir gün ışırken
Aymazlığın giz dolu kirli sularında
Acemice yaktık dakikaları

Sürüldüğümüz çölünden unutuşun
Gönlü bindirip kaçtık
Bir çocuğun üzerindeki ak bulutlara

Sevinç ey yücelere salınmış sevinç
Beyaz kentleri ışıyor hatırlayışın
Sevgilinin sesindeki güneşle

Ağaçlar ve otlarla örtülü zihinde
Kelimeler mezardan kalkıyor
Görünmez avlularında toplanıyor gözlerinin

Uzun bir günün yüzyılında yağmur
Boyanmış toprağını kutluyor özlemin
Yeşil nimetlerini kapışıyor çocuklar


Üsküdar, 2000